tag:blogger.com,1999:blog-57197632369043716132011-07-30T18:08:13.928-07:00حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.comBlogger101100tag:blogger.com,1999:blog-5719763236904371613.post-32567728038376481762010-06-12T12:53:00.000-07:002010-06-12T12:55:40.538-07:00<a href="http://thumbs.bc.jncdn.com/ff5b0bf9f1e5bf0059aa4ad46e42999b_lm.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 322px; DISPLAY: block; HEIGHT: 430px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://thumbs.bc.jncdn.com/ff5b0bf9f1e5bf0059aa4ad46e42999b_lm.jpg" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5719763236904371613-3256772803837648176?l=4beirut.blogspot.com' alt='' /></div>حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5719763236904371613.post-49911463828021667532010-06-12T12:47:00.000-07:002010-06-12T12:50:40.018-07:00<a href="http://thumbs.bc.jncdn.com/e4779d80394254cc604da5414c52ba6f_lm.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 383px; DISPLAY: block; HEIGHT: 430px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://thumbs.bc.jncdn.com/e4779d80394254cc604da5414c52ba6f_lm.jpg" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5719763236904371613-4991146382802166753?l=4beirut.blogspot.com' alt='' /></div>حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5719763236904371613.post-44313626220170750882010-06-12T12:38:00.000-07:002010-06-12T12:56:03.148-07:00<a href="http://thumbs.bc.jncdn.com/df0f37fe4f3f05571f881f49791e0187_lm.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 430px; DISPLAY: block; HEIGHT: 324px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://thumbs.bc.jncdn.com/df0f37fe4f3f05571f881f49791e0187_lm.jpg" /></a><br /><div>رجبعلی مظهری - محمود مظهری - غلامحسین مظهری - عباس علیرضا مظهری - حسن مظهری - محمد مظهری</div><div>Mahmoud m<azhari> <div></div><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5719763236904371613-4431362622017075088?l=4beirut.blogspot.com' alt='' /></div>حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5719763236904371613.post-91042276194892916442009-07-19T13:15:00.000-07:002009-07-20T01:14:04.574-07:00<div dir="rtl" align="justify"><br /><br />حسین <a href="http://khaldun.blogfa.com/post-56.aspx"><strong>کتشویان</strong></a> ("حسين کچویان" بالکتابة الفارسية) عالم إجتماع إیراني – ولد عام 1959 ميلادي (1338 شمسيّ) فی مدینة <strong>طهران</strong>- عضوالمجلس الأعلی للثورة الثقافية و ناشط في حقل النظريات الشاملة لعلم الإجتماع و <strong>سوسیولوجيا</strong> فلسفة العلوم.<br />و الآن هو عضو هيأت التدريس في کلية العلوم الإجتماعية <strong>بجامعة طهران</strong> و أمین لجنة <strong>علم الإجتماع</strong> فيها.<br />و فضلاً علی ذلک درس <strong>کتشويان</strong> الدروس الدينية.<br /><br /><u><strong>الدراسات:</strong></u> </div><div dir="rtl" align="justify"><br />حصل<strong> <a href="http://kachooyan.com/">کتشويان</a></strong> علی دبلوما الرياضية عام 1978 في مدرسة ثاتوية الخوارزمی و تدرّج إلی شهادة بکلوريا عام 1985 في قسم علم الإجتماع <strong>بجامعة طهران</strong>، ثمّ نال ماجیستيرعلم الإجتماع بجامعه تربیت مدرّس. مع أنّ بدأ <strong>حسين کتشویان</strong> دراسة الدکتورا في قسم <strong>سوسیولوجيا</strong> بجامعة تربیت مدرّس عام 1995، ترکها عام 1996 و دخل جامعة المانشستر لإنکلترا و قد أتمّ دراسة الدکتورا عام 2001.<br />وکان موضوع رسالته <strong>علم الإجتماع</strong> و الدین بعد الحداثة.<br />درس <strong>کتشویان</strong> أیضاً العلوم الدينية وکان من طلاب منبر آية الله جوادي آملي.<br />الکتابة الصحيحة لإسمه هي "<strong>کچویان</strong>" کما نشاهد&shy;ها کإسم لمؤلف في کتبه الأخيرة و مع ذلک یُکتَب إسمه إحیاناً "<strong>کچوییان</strong>" بالخطأ. </div><div dir="rtl" align="justify"></div><div dir="rtl" align="justify"></div><div dir="rtl" align="justify"></div><div dir="rtl" align="justify"><strong><u>أهم أعماله:</u></strong></div><div dir="rtl" align="justify"><strong><u></u></strong></div><div dir="rtl" align="justify"></div><div dir="rtl" align="justify">له العديد من الكتب المنشورة.</div><div dir="rtl" align="justify"></div><ul dir="rtl"><li><div align="justify">نظريات العولمة: تبعات تحدّيات الثقافة و الدين، دار ني للنشر، 1386 الشمسی</div></li></ul><div dir="rtl" align="justify">(نظریه‌های جهانی‌شدن: پیامد چالش‌های فرهنگ و دین، نشر ني، ۱۳۸۶ )</div><div dir="rtl" align="justify"></div><ul dir="rtl"><li><div align="justify">تحولات الخطابات الهويّتية في إیران: إيران في خلاف بین الحداثة و بين مابعد الحداثة، دار ني للنشر، 1386 الشمسی</div></li></ul><div dir="rtl" align="justify">(تطورات گفتمان‌های هویتی ایران: ایرانی در کشاکش با تجدد و مابعد تجدد، نشر نی، ۱۳۸۶)</div><div dir="rtl" align="justify"></div><ul dir="rtl"><li><div align="justify">نظريات العولمة و الدين: دراسة إنتقاديّة، دار ني للنشر، 1385 الشمسي<br />(نظریه‌های جهانی شدن و دین: مطالعه‌ای انتقادی، نشر نی، ۱۳۸۵)</div></li></ul><div dir="rtl" align="justify"></div><ul dir="rtl"><li><div align="justify">فوكو و علم الآثار للعلم، قصة تاریخ العلو الأنسانية من عصر النهضة حتی مابعد الحداثة، دار جامعة طهران للنشر، 1379 الشمسی<br />(فوکو و دیرینه شناسی دانش، روایت تاریخ علوم انسانی از نوزایی تا مابعدالتجدد، انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۷۹) </div></li></ul><div dir="rtl" align="justify"></div><ul dir="rtl"><li><div align="justify">توغّل في جوهر إیران اللغزيّ، دار بوستان کتاب للنشر، قم، 1383 الشمسی<br />(کند و کاو در ماهیت معمایی ایران، بوستان کتاب قم، ۱۳۸۳ )</div></li></ul><div dir="rtl" align="justify"></div><ul dir="rtl"><li><div align="justify">الحداثة من نظرة أخری، قصة مکتومة من أسلوب ظهور و تطور الحداثة، دار گنج معرفت للنشر، 1383 الشمسي<br />(تجدد از نگاهی دیگر، روایتی ناگفته از چگونگی ظهور و رشد تجدد، گنج معرفت، ۱۳۸۳)</div></li></ul><div dir="rtl" align="justify"></div><ul dir="rtl"><li><div align="justify">الفلسفة و سوسیولوجیا السیاسية للدکتور شريعتي<br />(فلسفه و جامعه‌شناسی سیاسی <a class="mw-redirect" title="دکتر شریعتی" href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1_%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C">دکتر شریعتی</a>)</div></li><li><div align="justify"></div></li></ul><div dir="rtl" align="justify"></div><div dir="rtl" align="justify"></div><div dir="rtl" align="justify"><u><strong>تراجمه:</strong></u></div><div dir="rtl" align="justify"><strong><u></u></strong></div><div dir="rtl" align="justify"><u></u></div><ul dir="rtl"><li><div align="justify">المثقفين و العجز فی النبوّة</div></li></ul><div dir="rtl" align="justify"><u></u></div><ul dir="rtl"><li><div align="justify">العلم وعلم إجتماع المعرفة</div></li></ul><div dir="rtl" align="justify"><u><a class="new" title="جامعه‌شناسی معرفت (صفحه وجود ندارد)" href="http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%AA&amp;action=edit&amp;redlink=1"></a></u></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5719763236904371613-9104227619489291644?l=4beirut.blogspot.com' alt='' /></div>حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5719763236904371613.post-56967546249139287242009-07-19T10:20:00.000-07:002009-07-19T10:26:55.960-07:00<div dir="rtl" align="justify"><br /><strong>نام : کچوییان،</strong> <strong>حسین<br /></strong>تعداد کل مقالات : 28<br /><br />1-<br />وحدت حوزه و دانشگاه «تحلیل واقعیتها- معنی و مفهوم» (10 صفحه - از 56 تا 65)<br />مجلات : علوم انسانی » حوزه و دانشگاه » بهار 1374 - شماره 2 »<br />نويسنده: <strong><a href="http://harat.net/post-56.aspx"><span style="color:#3333ff;">کچوییان، حسین</span></a><br /></strong><br />2-<br />الهیات، جامعه شناسی و جامعه شناسی دینی (19 صفحه - از 99 تا 117)<br />مجلات : علوم انسانی » حوزه و دانشگاه » پاييز و زمستان 1377 - شماره 16 و 17 »<br />نويسنده: <strong>کچوییان</strong>، حسین<br />3-<br />ملی گرایی ایدئولوژیی بی هویت (18 صفحه - از 4 تا 21)<br />مجلات : فلسفه، کلام و عرفان » کتاب نقد » پاييز 1382 - شماره 28 »<br />نويسنده: <strong>کچوییان، حسین<br /></strong>4-<br />رابطه حدیث و جامعه‏شناسی(1) (18 صفحه - از 96 تا 113)<br />مجلات : قرآن و حدیث » علوم حدیث » زمستان 1382 - شماره 30 »<br />نويسنده: <strong>کچوییان، حسین</strong><br />5-<br />رویکرد چپ؛ ریشه در وضع خاص انسانی (7 صفحه - از 49 تا 55)<br />مجلات : فلسفه، کلام و عرفان » بازتاب اندیشه » شهريور 1379 - شماره 6 »<br />نويسنده: کچوییان، حسین<br />6-<br />حق محوری تجدد و تکلیف مداری سنت (6 صفحه - از 23 تا 28)<br />مجلات : فلسفه، کلام و عرفان » بازتاب اندیشه » بهمن 1382 - شماره 46 »<br />نويسنده: <strong>کچوییان، حسین</strong><br />7-<br />توسعه و جامعه شناسی: توسعه جامعه شناسی (16 صفحه - از 251 تا 266)<br />مجلات : جامعه شناسی و علوم اجتماعی » نامه علوم اجتماعی » زمستان 1373 - شماره 7 »<br />نويسنده: <strong>کچوییان، حسین</strong><br />8-<br />جهانی شدن و فرهنگ: معضله ای حل ناشدنی؟ (24 صفحه - از 141 تا 164)<br />مجلات : علوم انسانی » نامه انسان شناسی » پاييز و زمستان 1382 - شماره 4 »<br />نويسنده: <strong>کچوییان، حسین </strong><br />9-<br />قرائت پذیری متون دینی راهی بسوی شکاکیت و پوچ گرایی (12 صفحه - از 3 تا 14)<br />مجلات : فلسفه، کلام و عرفان » کتاب نقد » تابستان 1381 - شماره 23 »<br />نويسنده: کچوییان، حسین<br />10-<br />سوژه ای ضد سوژه باوری (5 صفحه - از 10 تا 14)<br />مجلات : اطلاع رسانی و کتابداری » کتاب ماه علوم اجتماعی » فروردين و ارديبهشت 1384 - شماره 90 و 91 »<br />نويسنده: <strong>کچوییان، حسین</strong><br />11-<br />سویه های مغفول تجدد: نشست بررسی کتاب تجدد از نگاهی دیگر (13 صفحه - از 6 تا 18)<br />مجلات : اطلاع رسانی و کتابداری » کتاب ماه علوم اجتماعی » مهر 1384 - شماره 96 »<br />مصاحبه شونده: کچوییان، حسین - مصاحبه شونده: غلامرضا کاشی، محمد جواد<br />12-<br />ملی گرایی یا ایدئولوژی معجزه گر: تناقض های ایدئولوژیک جنبش های ملی گرا (16 صفحه - از 124 تا 139)<br />مجلات : جامعه شناسی و علوم اجتماعی » جامعه شناسی ایران » پاييز 1383 - شماره 19 »<br />نويسنده: <strong>کچوییان، حسین</strong><br />13-<br />علم، اخلاق، سیاست (10 صفحه - از 237 تا 246)<br />مجلات : علوم سیاسی » علوم سیاسی » تابستان 1383 - شماره 26 »<br />سخنران: <a href="http://harat.net/post-56.aspx">کچویان،</a> حسین<br />14-<br />مقالات: حق محوری تجدد و تکلیف مداری سنت (11 صفحه - از 17 تا 27)<br />مجلات : علوم سیاسی » علوم سیاسی » تابستان 1382 - شماره 22 »<br />نويسنده: <strong>کچوییان، حسین</strong><br />15-<br />پیامبران تجدد/ تجربه روشنفکری ایرانی (4 صفحه - از 19 تا 22)<br />مجلات : فلسفه، کلام و عرفان » ضمیمه خردنامه همشهری » دوازدهم بهمن 1384 - شماره 85 »<br />مصاحبه شونده: فرهاد پور، مراد - مصاحبه شونده: <strong>کچوییان، حسین</strong><br />16-<br />در ایران سلوک متجددانه نداریم/گفت و گو (4 صفحه - از 34 تا 37)<br />مجلات : فلسفه، کلام و عرفان » خردنامه همشهری » مرداد 1385 - شماره 5 »<br />مصاحبه شونده: <strong>کچوییان، حسین</strong> - مصاحبه کننده: نوروزی، سجاد<br />17-<br />میزگرد علمی: توسعه چیست؟ آیا توسعه دینی امکان پذیر است؟ (58 صفحه - از 7 تا 64)<br />مجلات : اقتصاد » راهبرد یاس » تابستان 1384 - شماره 2 »<br />مصاحبه شونده: علی اکبری، حسن - مصاحبه شونده: لاریجانی، محمد جواد - مصاحبه شونده: خوش چهره، محمد - مصاحبه شونده: عیوضی، محمد رحیم - مصاحبه شونده: محبیان، امیر - مصاحبه شونده: نبوی، سید مرتضی - مصاحبه شونده: <strong>کچوییان، حسین</strong> - مصاحبه شونده: عیوض لو، حسین - مصاحبه شونده: مبینی دهکردی، علی<br />18-<br />میزگرد علمی: عامل توسعه چیست؟ توسعه کدام است؟ (44 صفحه - از 7 تا 50)<br />مجلات : اقتصاد » راهبرد یاس » پاییز 1384 - شماره 3 »<br />مصاحبه شونده: علی اکبری، حسن - مصاحبه شونده: عیوض لو، حسین - مصاحبه شونده: عیوضی، محمد رحیم - مصاحبه شونده: محبیان، امیر - مصاحبه شونده: نبوی، سید مرتضی - مصاحبه شونده: ابطحی، سید مصطفی - مصاحبه شونده: کچوییان، حسین - مصاحبه شونده: مبینی دهکردی، علی<br />19-<br />گفتمان توسعه هم سرنوشت با گفتمان تجدد است: گفتمان توسعه؛ سرابی ویرانگر (24 صفحه - از 103 تا 126)<br />مجلات : اقتصاد » راهبرد یاس » پاییز 1384 - شماره 3 »<br />نويسنده: کچوییان، حسین<br />20-<br />میزگرد علمی: انسان؛ موضوع توسعه (52 صفحه - از 7 تا 58)<br />مجلات : اقتصاد » راهبرد یاس » زمستان 1384 - شماره 4 »<br />مصاحبه شونده: علی اکبری، حسن - مصاحبه شونده: زاهد، سعید - مصاحبه شونده: عیوض لو، حسین - مصاحبه شونده: عیوضی، محمد رحیم - مصاحبه شونده: محبیان، امیر - مصاحبه شونده: نبوی، سید مرتضی - مصاحبه شونده: کچوییان، حسین - مصاحبه شونده: مبینی دهکردی، علی<br />21-<br />میزگرد علمی: بازشناسی جهانی شدن کنونه و پیامدهای آن (68 صفحه - از 13 تا 80)<br />مجلات : اقتصاد » راهبرد یاس » تابستان 1385 - شماره 6 »<br />مصاحبه شونده: کچوییان، حسین - مصاحبه شونده: علی اکبری، حسن - مصاحبه شونده: خوش چهره، محمد - مصاحبه شونده: عیوضی، محمد رحیم - مصاحبه شونده: محبیان، امیر - مصاحبه شونده: زاهد، سید سعید - مصاحبه شونده: ناظمان، حمید - مصاحبه شونده: نهاوندیان، محمد - مصاحبه شونده: نبوی، سید مرتضی<br />22-<br />آموزندگی های تجربیات کشورهای نوصنعتی برای ایران امروز (46 صفحه - از 15 تا 60)<br />مجلات : اقتصاد » راهبرد یاس » پاییز 1385 - شماره 7 »<br />مصاحبه شونده: کچوییان، حسین - مصاحبه شونده: خوش چهره، محمد - مصاحبه شونده: عیوضی، محمد رحیم - مصاحبه شونده: فرجادی، غلامعلی - مصاحبه شونده: مبینی دهکردی، علی - مصاحبه شونده: نبوی، سید مرتضی<br />23-<br />مطالعه تطبیقی قبل و بعد از انقلاب اسلامی: کندوکاو در نابرابری های آموزشی در ایران (40 صفحه - از 115 تا 154)<br />مجلات : اقتصاد » راهبرد یاس » پاییز 1385 - شماره 7 »<br />نويسنده: کچوییان، حسین - نويسنده: آقا پور، علی<br />24-<br />میزگرد علمی: چشم انداز؛ کندوکاو در پرسش های بنیادین (66 صفحه - از 5 تا 70)<br />مجلات : اقتصاد » راهبرد یاس » زمستان 1385 - شماره 8 »<br />مصاحبه شونده: کچوییان، حسین - مصاحبه شونده: علی اکبری، حسن - مصاحبه شونده: ملکی، عباس - مصاحبه شونده: خوش چهره، محمد - مصاحبه شونده: عیوضی، محمد رحیم - مصاحبه شونده: نبوی، سید مرتضی - مصاحبه شونده: مبینی دهکردی، علی<br />25-<br />پرسشی از دین پژوهان (38 صفحه - از 189 تا 226)<br />مجلات : فلسفه، کلام و عرفان » کتاب نقد » زمستان 1383 - شماره 33 »<br />مصاحبه شونده: کچوییان، حسین - مصاحبه شونده: فنایی اشکوری، محمد - مصاحبه شونده: صادقی تهرانی، محمد - مصاحبه شونده: یثربی، سید یحیی - مصاحبه شونده: فرامرز قراملکی، احد - مصاحبه شونده: رجحان، سعید - مصاحبه شونده: تسخیری، محمد علی - مصاحبه شونده: مهریزی، - مصاحبه شونده: زیبایی نژاد، - مصاحبه شونده: گرجی، - مصاحبه شونده: خرمشاهی، بهاءالدین - مصاحبه شونده: معرفت، محمد هادی<br />26-<br />دوره اول هویت یابی ایرانی (پیدایی مسئله هویت و نفی خود) (40 صفحه - از 155 تا 194)<br />مجلات : فلسفه، کلام و عرفان » نامه پژوهش » تابستان 1383 - شماره 10 »<br />نويسنده: جوادی یگانه، محمد رضا - نويسنده: کچوییان، حسین<br />27-<br />مشکل «تجددمالی تاریخ» است (بازخوانی مهمترین اتفاق سیاسی سال 84) (6 صفحه - از 18 تا 23)<br />مجلات : هنر » سوره » بهمن و اسفند 1384 - شماره 23 »<br />مصاحبه کننده: دهقان، حسین - مصاحبه شونده: کچوییان، حسین<br />28-<br />گزارش ها: عصر ظهور دین (2 صفحه - از 87 تا 88)<br />مجلات : فلسفه، کلام و عرفان » بازتاب اندیشه » اردیبهشت 1386 - شماره 85 »<br />گزارشگر: رضوی، سید هادی - نويسنده: کچوییان، حسین </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5719763236904371613-5696754624913928724?l=4beirut.blogspot.com' alt='' /></div>حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5719763236904371613.post-25750338432383983112009-07-17T01:31:00.000-07:002009-07-17T01:40:24.971-07:00<div align="justify"> </div><div align="justify">1- در جهان عرب، فلسفه وجود ديگر مورد توجه نيست.<br />2- در حال حاضر، فلسفه جهان عرب را فلسفه‌هاي مضاف مانند فلسفه تاريخ، فلسفه زبان، فلسفه سياسي و … تشكيل مي‌دهد.<br />3- مجلات مهم و تأثيرگذار عبارتند از: قضايا اسلاميه معاصرة، الكلمه، المنهاج، الحياه‌ الطيبه، الاجتهاد، التسامح(سلطنة عمان)، اسلامية المعرفة، الاجتهاد والتجديد، الفقاهة(عربستان)، القرآن نور، الوعي المعاصر، المنطلق الجديد، المحجة، و..<br />4- از جمله كتب مهم براي معرفي جريان‌هاي فكري در جهان عرب مي‌توان از دو كتاب المرايا المحدبه و المرايا المقعره از سري كتب عالم المعرفه (منتشر شده در كويت) نام برد.<br /><br />دسته‌بندي جريان‌هاي فكري-فلسفي جهان عرب<br />1- سنت‌گرايان متجدد: لطفاً كلياتي در مورد ماهيت افكار اين دسته توضيح دهيد (در حد يك سطر).<br />وهم فريق من رجال الدين المحافظين إلا أنهم يسعون الى التجديد في بعض فقرات الفكر الديني، هنا وهناك، لا سيما على صعيد علوم الشريعة.<br />رديف<br />نام و نام خانوادگي<br />اثر/آثار مهم (كتاب يا مقاله)<br />توضيحات (تخصص علمي، آراي فكري و تئوريك خاص و برجسته، …)<br />درجه اعتبار و اهميت (از 1 تا 5)<br />مليت<br />مذهب<br />1<br />محمد سعيد رمضان البوطي<br /><br />فقه اسلامي (انكار جهاد ابتدايي)،<br /><br />سوري<br />سني<br /><br />2<br />يوسف قرضاوي<br /><br />فقه اسلامي، حديث نبوي<br /><br />مصري<br />سني<br /><br />3<br />شيخ محمد غزالي<br /><br />فقه اسلامي، حديث نبوي<br /><br />مصري<br />سني<br /><br />4<br />علال فاسي<br /><br />فقه اسلامي، (نظرية المقاصد) حديث نبوي<br /><br />مغربي<br />سني<br /><br />5<br />طه جابر العلواني<br /><br />فقه اسلامي، فكر فلسفة الاجتماع والتاريخ<br />حديث نبوي<br /><br />عراقي<br />سني<br /><br />6<br />د. جودت السعيد<br /><br />نظرية التسامح والتساهل، فقه اسلامي<br /><br />سوري<br />سني<br />4<br />د.محمد عماره<br /><br />معتزله الجدد، ساهم في احياء تراث محمد عبده وغيره<br /><br />مصري<br />سني<br />5<br />طه عبد الرحمن<br /><br />متصوّف (صوفي) عقلاني، مدرنيسم عقلاني، روح الحداثه (جوهر تجدد/مدرنيسم)، مسأله الاخلاق، تقويم التراث؟<br />5<br />مراكشي<br />سني<br />6<br />سلمان العوده<br /><br />از اصلاح‌گرايان حركت سلفي، حقوق زن، انديشه سياسي، مسائل اجتماعي<br /><br />عربستاني<br /><br />سني<br /><br />2- پست مدرن‌ها<br />رديف<br />نام<br />اثر/آثار مهم<br />توضيحات (تخصص علمي، آراي فكري و تئوريك خاص و برجسته، …)<br />درجه اعتبار و اهميت<br />مليت<br />مذهب<br />1<br />محمد اركون<br /><br />تجدد (حداثه)، تاريخ‌مندي دين<br /><br />الجزايري و ساكن فرانسه<br />سني<br />2<br />د. علي حرب<br /><br />نقادي آراي اركون وبيشتر متفكران معاصر<br /><br />لبناني<br />سني<br />3<br />هشام جعيط<br /><br />تاريخ اسلام (فتنه ؟)، قرآن<br /><br />تونسي<br />سني<br />4<br />محمد عابد الجابري<br /><br />قرآن، فلسفه، نقد سنت،(نقد عقل عربي) كاوش در سنت اسلامي (فقهي، كلامي، فلسفي و سياسي) و سنجش توان آنها براي مقابله با معرفت غربي <br /><br />مراكشي<br />سني<br />5<br />د. عبدالله العروي<br /><br />فلسفه تاريخ<br />وايديولوجيا<br /><br />مراكشي<br />سني<br />6<br />د . برهان غليون<br /><br />فلسفه سياسي<br /><br />سوري<br />سني<br />7<br />د. عبدالمجيد الشرفي<br /><br />تاريخ اسلام<br />نقد سنّت<br /><br />تونسي<br />سني<br />8<br />عادل ظاهر<br /><br />فلسفه سكولاريسم<br /><br /><br />سني<br />9<br />سيد محمود قمني<br /><br />اسطوره شناسي ورابطه آن با دين<br /><br />سوري<br />سني<br />10<br />تركي علي الربيعو<br /><br />اسطوره‌شناسي (علم الاسطورة)<br /><br /><br />سني<br />11<br />هشام الشرابي<br /><br />كلام جديد، تجدّد، هويت<br /><br />فلسطيني<br />سني<br />12<br />د. وجيه كوثراني<br />جدليه بين انا و الاخر<br />تاريخ، تاريخ سياسي<br /><br />لبناني<br />سني<br /><br />3- اسلام‌گراياني كه به تفكر چپ گراييده‌اند: اگر لازم مي‌دانيد به اختصار توضيح دهيد. وهم مجموعة من المفكرين الذين تأثروا بالحركات الأصلاحية واليسارية في العالم العربي في العهد الماركسي والاشتراكي، ثم كانوا متدينين فساهم ذلك في فهمهم للدين الإسلامي<br /><br />رديف<br />نام<br />اثر/آثار مهم<br />توضيحات<br />درجه اعتبار و اهميت<br />مليت<br />مذهب<br />1<br />د.محمد سليم العوا<br /><br />فكر (انديشه) سياسي<br /><br />مصري<br />سني<br />2<br />د.حسن حنفي<br /><br />كلام، اصول فقه، تخصص در فلسفه وهرمنوتيك<br /><br />مصري<br />سني<br />3<br />د.نصر حامد ابو زيد<br /><br />فلسفه زبان، قرآن، فقه، تاريخيه السنه النبويه (تاريخ‌مندي سنت پيامبر)<br /><br />مصري<br />سني<br />4<br />د. رضوان السيد<br />سر دبير مجله الاجتهاد<br />انديشه سياسي، جامعه‌شناسي، رئيس دانشكدة المقاصد<br /><br />لبناني<br />سني<br /><br />4- متفكران عرب شيعه<br />رديف<br />نام<br />اثر/آثار مهم<br />توضيحات<br />درجه اعتبار و اهميت<br />مليت<br />مذهب<br />1<br />سيد محمد حسن الامين<br />العلمانيه الدينيه- الحركه الاسلاميه ؟؟ و قضايا<br />انديشه سيياسي، فقه مقاصدي<br /><br />لبناني<br />شيعه<br />2<br />سيد محمد حسين فضل الله<br /><br />اصلاحات في الفقه الاجتماعي، حقوق المرأة و..<br /><br />لبناني<br />شيعه<br />3<br />شيخ محمد مهدي شمس الدين<br /><br />انديشه سياسي، جامعه‌شناسي اسلامي، العلمانيه<br />5<br />لبناني<br />شيعه<br />4<br />د. عبد الجبار الرفاعي<br />سردبير مجلة قضايا اسلامية معاصرة<br />كلام جديد<br /><br />عراقي<br />شيعه<br />5<br />شيخ حسن الصفار<br /><br />حقوق زن، ومسائل فكري تقريب بين مذاهب، ومسائل اجتماعي اسلامي<br /><br />عربستاني<br />شيعه<br />6<br />سيد عمار ابو رغيف<br /><br />فلسفه استقراء، نقد فلسفه غرب<br /><br />عراقي<br />شيعه<br />7<br />ادريس هاني<br /><br />متشيع، نقد الجابري، حوار الحضارات وصدام الحضارات<br /><br />مراكشي<br />شيعه<br />8<br />د. زكي الميلاد<br />سر دبير مجله الكلمه<br />حوار الحضارات (گفتگوي تمدن‌ها)، رابطه فقيه ومنور الفكرها<br /><br />عربستاني<br />شيعه<br />9<br />محمد محفوظ<br /><br />انديشه سياسي اسلام<br /><br />عربستاني<br />شيعه<br />10<br />د. توفيق السيف<br />الدوله و الفقيه<br />تاريخ نظريات سياسي اسلامي و شيعه<br /><br />عربستاني<br />شيعه<br />11<br />د. حسن جابر<br /><br />مقاصد الشريعه (آيا همان فقه مقاصدي است؟) نعم<br /><br />لبناني<br />شيعه<br /><br />** لطفاً در مورد فقه مقاصدي به اختصار توضيح دهيد.<br />فقه مقاصدي همان فقه مبني بر نظريه مقاصد الشريعة ابي اسحاق شاطبي متوفاي 790هـ ق، ومي كويند كه شريعت يك سري از ملاكات ومصالح واهداف كلي دارد كه بايد همه اجزاء فقه بر آن تطبيق كرد، آنها از قواعد به تطبيقات حركت مي كنند نه بر عكس.<br />مهمترين كتابهاي فقه مقاصدي كتاب موافقات شاطبي ومقاصد الشريعة علال الفاسي، ومقاصد الشريعةدكتور أحمد الريسوني از مراكش.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5719763236904371613-2575033843238398311?l=4beirut.blogspot.com' alt='' /></div>حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5719763236904371613.post-22054554977776041502009-07-14T13:26:00.000-07:002009-07-14T14:16:23.283-07:00<div dir="rtl" align="right"><a href="http://www.kanoonandisheh.com/topnews/003251.php">گزارش سومين جلسه نقد کتاب کانون</a><br />-سجاد هجری<br />سومين جلسه نقد کتاب کانون با بررسی کتاب "چنين گفت نيچه" تأليف حجت الاسلام دکتر يارعلی کرد فيروزجايی با حضور مؤلف و نقادان جوان در محل <a href="http://khaldun.blogfa.com/post-54.aspx">کانون انديشه</a> جوان برگزار شد. در آغاز سجاد هجری مجری جلسه و مسئول نقد کتاب کانون، با معرفی اجمالی مؤلف و نقادان به نقد جوان به عنوان ويژگی نقد کتاب کانون اشاره و جوانان نقاد را شجاع و پرانگيزه، حق¬بين و صادق، دقيق و موشکاف توصيف نمود و سپس نقد کانون را متوجه مؤلف، ويراستار و همه دست اندرکاران چاپ کتب کانون دانست. در ادامه دکتر فيروزجايی عضو هيأت علمی دانشگاه باقرالعلوم (ع) درباره‌ي کتاب سخن گفت و هدف از نگارش آن را معرفی و نقد افکار و آراء فيلسوف غربی فردريش نيچه بيان کرد.<br />نیچه, چنین گفت زرتشت, فلسفه غرب, کانون اندیشه جوانحميدرضا محبوبی دانشجوی دکتری فلسفه غرب دانشگاه تهران نخستين نقدها را بر کتاب وارد کردند. او پس از تقسيم نقدهای خود بر کتاب به دو دسته 1. ظاهری و شکلی، 2. محتوايی و مفهومی به بيان نقدهای خود بر کتاب پرداخت: 1. طراحي و شکل و شمايل روي جلد کتاب نسبتاً قابل و قبول و جذاب است اما بر خلاف اين ظاهر روي جلد، صفحات داخلي از آن آراستگي و زيبايي روي جلد برخوردار نيستند. 2. در بررسي فلسفه‌ي نيچه به طوري کلي سه رويکرد وجود دارد، هر چند در درون خود اين رويکردها نيز هر فيلسوف تفسيري متفاوت با فيلسوف ديگر به دست داده است. • رويکرد فيلسوفان آلماني در تفسير نيچه، به‌ويژه هايدگر و ياسپرس با تعلق خاطر خاص آنها به متافيزيک • رويکرد انديشمندان پست‌مدرني چون دريدا و فوکو• رويکرد انديشمندان و شارحان تحليلي‌مسلک عمدتاً انگليسي ‌زبان<br />نويسند‌ه‌ي کتاب نه تنها در ابتدا سخني درباره‌ي اين رويکردهاي متفاوت و در جهت روشن ساختن موضع خود در قبال آنها، و احياناً اگر رويکرد و مباني خاصي در مواجهه با نيچه دارد، بيان نداشته است، بلکه جابجا در اثر خود ميان اين رويکردها خلط کرده است و در حالي که مثلاً در مباحث مربوط به حقيقت و معرفت، تفسيري عمدتاً مشابه تفسير پست‌مدرن‌ها از نيچه ارائه داده است، در تفسير نيچه از ماهيت هنر و جايگاه هنر در زندگي از چنين تفاسيري پيروي نکرده است، و يا در تفسير مفهوم اراده‌ي قدرت کمابيش ادعاهايي هايدگري از نقش و جايگاه اين مفهوم به دست داده است. به نظر من خلط ميان اين رويکردها و عدم تشخيص مباني هر يک براي تفسير برگزيده‌ي خود، مهم‌ترين نقص کلي وارد بر اين کتاب است. 3. نويسنده در جاي جاي کتاب خود بيش از آنکه به توضيح و تبيين استدلالي مدعای خود بپردازد تنها به ذکر آن پرداخته است، برای نمونه نويسنده در مقدمه از نظام‌مند نبودن فلسفه نيچه بحث می کند اما هيچ دليل و تبييني براي اين ادعا که بسياري از شارحان نيچه مخالف آن هستند ذکر نکرده است. 4. به طور کلي توضيحات نويسنده درباره‌ي مهم‌ترين مفاهيم فلسفه‌ي نيچه همچون آپولون، ديونوسوس، سقراط، خواست حقيقت، بدبيني و خوشبيني، بازگشت جاودان، خواست قدرت، نيهليسم، اخلاق و ارزش، همگي فاقد روشنايي و دقت کافي هستند به گونه‌اي که به نظر نمي‌رسد خواننده چيز محصلي از اين مطالب به دست آورد. براي نمونه نويسنده هيچ توضيحي درباره‌ي مفهوم خواست قدرت نمي‌دهد، و صرفاً آشنايي خواننده را با آن پيش‌فرض مي‌گيرد در حالي که خود اين مفهوم يکي از گرهگاه‌هاي فلسفه‌ي نيچه است که هر مفسري بسته به رويکرد خود تفسيرهاي متفاوتي از آن ارائه داده است يا مفهوم بازگشت جاودان که آن نيز معرکه‌ي آراء بوده و نويسنده بدون هيچ‌گونه اشاره‌اي به اين آراء متضاد، معناي ظاهري آن را پيش‌فرض مي‌گيرد و بي‌درنگ به نقد آن مي‌پردازد. 5. در تأليف اين کتاب از ترجمه های فارسی کتب نيچه استفاده شده که برخی از آنها ضعيف و برخی متوسط می باشند و به جز چند کتاب که آنها نيز از ترجمه های خوب آثار نيچه به زبان انگليسی نيستند از ترجمه های خوب آثار نيچه به زبان انگليسی استفاده نشده است. مؤلف کتاب ضمن تشکر از محبوبی در پاسخ به نقدهای او گفت: 1. اين کتاب برای مخاطبان جوان و دانشجو نوشته شده است و طبق قوانين کانون انديشه اين کتاب با توجه به مخاطبانش می بايست حداکثر در 100 صفحه نوشته می شد، در نتيجه با توجه به حجم کم و همچنين مخاطبان کتاب امکان آوردن رويکردها و نظرات ديگر شارحان نبود. چنانچه اينجانب خود به طور مستقيم به کتب نيچه رجوع کردم و سعی در مواجهه مستقيم با او داشتم و نمی خواستم فهم و ادراک مفسران ديگر را تبعيت کنم و نيچه را از ديد ايشان ببينم و اگر در مسائل گوناگون ديدگاه و نظرات متعلق به رويکردهای مختلف به نيچه را آورده¬ام به سبب آن است که در هر يک از آنها آن ديدگاه خاص را به نظر خود درباره آن مسئله در آثار نيچه نزديک ديدم. 2. بحث از نظام‌مند نبودن فلسفه نيچه در مقدمه کتاب آمده است و البته در متن کتاب اين نانظام‌مندی فلسفه نيچه از ميان مباحث انجام شده مشهود است. 3. درباره آنکه چرا مفاهيم و تعاريف نيچه به طور دقيق در کتاب نيامده است بايد گفت که اينها در آثار خود نيچه هم نادقيق است و البته من نيچه را فيلسوفی سطحی می دانم. 4. من در هنگام نوشتن کتاب تا آنجا که در توان داشتم به ترجمه های انگليسی رجوع کردم، اما هم برخی ترجمه های به زبان فارسی از آثار نيچه و هم آنها که انگليسی هستند، هر دو از آلمانی ترجمه شده¬اند و هر دو از اشکالات ترجمه برخوردار. در ادامه جلسه برخی از حضار و مستمعان سوالات خود را از مؤلف کتاب پرسيدند و همچنين برخی نظرات خود را نيز مطرح کردند. پس از پاسخ مؤلف به پرسش حضار روح الله کريمی دانشجوی دکتری فلسفه غرب دانشگاه تهران به عنوان دومين نقاد بر نظرات و نقدهای محبوبی بر کتاب تأکيد کرد و ضمن نقد کلام مؤلف مبنی بر سطحی بودن نيچه، او را به تعبير هايدگر اوج متافيزيک غرب معرفی کرد و بر تأثيرگذاری عميق و فراوان آرای نيچه بر فيلسوفان بعدی تأکيد نمود و نقدهای خود بر کتاب را بيان داشت: 1. اينکه مؤلف محترم حجم کم کتاب را به عنوان پاسخ به برخی نقدها بيان می دارند توجيه مناسبی نيست زيرا مقاله ای از فلسفه دانی غربی درباره نيچه در 19 صفحه به زبان انگليسی نوشته شده است که با وجود حجم بسيار کم مفاهيم فلسفه نيچه و مسائل گوناگونی که در آثار او بيان شده است را به خوبی و با دقت و همچنين قابل فهم تبيين کرده است. 2. برخی از نقدهايی که مؤلف بر نيچه وارد کرده اند شايد از تفسير غلط فلسفه نيچه ناشی شده است و بايد دانست که نقد مطلبی فرع فهم و تفسير درست آن است و مؤلف سعی در ادراک و ارائه تفسير درست مفاهيم و مطالب فلسفه نيچه نداشته است. مانند آنکه در مسئله معرفت نيچه را مخالف حقيقت و وجود معرفتی حقيقی دانسته است که اين مطلب را می توان درباره آرا اوليه او گفت اما بايد توجه داشت که نيچه در آثار ميانی و پايانی خود از اين مدعا دست شسته و حتا در 6 اثر آخر او نشانی از بطلان حقيقت و معرفت يافت نمی شود. همچنين در مسئله بازگشت جاودانه نيز مؤلف معنای ناروايي را بر آن بار کرده و سپس آن را نقد نموده است. 3. مؤلف گرامی نيچه را با عقايد کلامی و اعتقادات خود نقد کرده است و با او مواجهه ای فلسفی و برهانی نداشته است و بسيار به بيان اعتقادات خود پرداخته است و....<br />فيروزجائی در پاسخ به نقدهای کريمی گفت: 1. همانطور که شما در فهم نيچه دنباله رو فلاسفه و شارحان غربی او هستيد من هم در شرح و نقد خود بر افکار و نظرات نيچه مبتنی بر عقايد خود هستم و حتا پس از نقد آرای نيچه برای آنکه خواننده را با پاسخ صحيحِ مسائل و مطالبی که نيچه به آنها نظر داشته است آشنا کنم به بيان عقايد خود که آنها را حق می دانم و حتا صبغه دينی دارند پرداختم. 2. همچنين بايد بگويم که نيچه در تراز فلاسفه بزرگی مانند افلاطون، ارسطو و کانت نيست.<br />سيد عمار کلانتر آخرين نقدها بر کتاب را بيان داشت که برخی از آنها تأکيد نقدها و اشکالات نقادان ديگر بود. او به دو ويژگي مثبت اين کتاب، در قياس با کتاب‌هاي تاليفي فلسفة غرب در ايران، اشاره کرد و گفت: اولين و مهمترين ويژگي اين است که نويسنده به آثار اصلي نيچه رجوع کرده است. و کوشيده است که مطالب خود را مستند به آثار نيچه بيان کند. دومين ويژگي طرحي است که نويسنده براي کتاب در انداخته؛ يعني نقطة شروع خود را دغدغة فکري فيلسوف قرار داده است. و براي اين منظور تلاش کرده تا زمينة لازم را فراهم نمايد. او سپس نقدهای خود بر کتاب را بيان داشت: 1. به طور کلي به نظر مي‌رسد که نويسنده با نيچه همراهي و همدلي نکرده است، تا به کنه انديشه وي پي ببرد زيرا شرط فهم کلام ديگری همراهی و همدلی با اوست. اين رويه باعث شده است که در مواردي نويسنده با نقل قطعاتي از نيچه، نقدهايي را بر آنها وارد کند که نشان مي‌دهد نويسنده منظور نيچه را در نيافته است. مانند سخنان نويسنده ذيل عنوان "معماي رابطه بين ذهن و عين" و ... . 2. دوم آنکه شرط آنکه انسان بی توجه به شراح نيچه خود با او مواجهه کند آن است که در درجه اول کتب او را از زبان اصلی يعنی آلمانی بخواند و با او همراهی و همدلی کند و همچنين به بستر فکری فرهنگی فيلسوف آگاه باشد که مؤلف ارجمند به هيچ¬يک از اين شروط توجه نداشته اند. 3. توجه کم به به زمينه‌هاي شکل‌گيري انديشه نيچه و بستر فکری و فرهنگی او که در حقيقت جزء لاينفک بررسی افکار هر فيلسوف و انديشمندی است. 4. در اين کتاب مسيحيت نيز به طور نامستند نقد شده است که گرچه برخی از آنها درست و به حق است اما استناد و بيان منابع و مراجع برای هر مدعايی لازم و ضروری است. 5. در متن کتاب اشکالات فراوان ادبی ويرايشی وجود دارد، همچنين مطالب رو و پشت جلد نامناسب است؛ گرچه اين کتاب حلقه ای از سلسله کتب نقد و بررسی فيلسوفان مغرب زمين است اما شماره ای مبنی بر اينکه اين کتاب يکی از اين حلقات است در روی جلد زده نشده است. فيروزجايی در پاسخ به انتقادهای کلانتر در ادامه جلسه گفت: 1. من افکار نيچه را قبول نداشته و در نقد با همين رويکرد پيش رفته ام. 2. در کتاب تا آنجا که امکان داشته به بستر و زمينه های شکل‌گيري انديشه های نيچه توجه کرده ام و... پس از نقدها و پاسخ ها سجاد هجری مسئول نقد کتاب کانون به روحيه بالای نقادی و نقد پذيری مؤلف ارجمند اشاره کرد و از دغدغه فکری و فرهنگی مؤلف در نوشتن اين کتاب و جسارت او در نقد نيچه تقدير نمود و همه اهالی فن را به توجه به مسائل فرهنگی به ويژه آنچه مربوط به جوانان است دعوت کرد. در پايان آقای دکتر فيروزجايی از کانون انديشه برای تشکيل جلسه نقد و از نقادان محترم برای نقدهای ارزشمندشان تشکر کرد و از لحاظ اين نقدها در ويرايش دوم کتاب خبر داد. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5719763236904371613-2205455497777604150?l=4beirut.blogspot.com' alt='' /></div>حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5719763236904371613.post-9877560298869540242009-07-12T20:45:00.000-07:002009-07-16T23:17:35.214-07:00<div dir="rtl" align="justify">قلم - تحلیل رفتار انتخاباتی مردم ایران، به دلیل شرایط خاص اجتماعی ما پیچیده است.<br /><a href="http://khaldoon.ir/">دکتر حسین کچوییان</a>، با اشاره به این نکته که جامعه ایران جامعه‌ای درحال شدن است، رفتار رأی دهندگان و جریان‌های مختلف اجتماعی را، شناور خواند.<br />عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی در گفت و گو با «قلم»، خاطر نشان کرد: پیچیدگی مسئله‌ انتخابات در ایران تا حدودی معلول وضعیت تثبیت نیافته و برزخی جامعهٔ ماست و تا رسیدن به یک مرحله‌ٔ ثابت، ادامه خواهد داشت.<br />وی ادامه داد: همه جوامع در حال دگرگونی‌اند، اما تفاوت در این است که در غرب طی فرایندهای بلندمدت، ابعاد مختلف نظم اجتماعی کریستالیزه شده است؛ لذا جنبه های گوناگون نهادی و رفتاری ثبات و تعین پیدا کرده و رفتار مردم به این سبب قابل پیش بینی شده است؛ اما ما در ایران این مرحله را تجربه نکرده‌ایم ولی در حال رسیدن به نقطه‌ا‌ی مطلوب هستیم.<br />این استاد جامعه‌شناسی دربارهٔ عوامل مؤثر بر انتخابات، همچنین گفت: بخش دیگر از دلایل پیچیدگی این قضیه، تاثیر مسائل اجتماعی درونی و فرایندهای بیرونی بر روی افکار عمومی و جریان‌های اجتماعی است؛ برای مثال رسانه‌های خارجی به دلیل دسترسی‌شان به فضای اجتماعی ما، به راحتی می‌توانند برای مردم مسئله ایجاد کنند، برایشان قهرمان بسازند و یا شخصی را تخریب کنند و این یک پیچیدگی مضاعف به وجود آورده است.<br />عضو هیأت علمی دانشکدهٔ علوم اجتماعی دانشگاه تهران تاکید کرد: هر نوعی از انتخابات، ابعاد خاصی از رفتار رأی دهندگان را نشان می‌دهد. انتخابات‌ کلان مانند رفراندم جمهوری اسلامی یا تایید قانون اساسی با انتخابات‌ خرد مثل شورای شهر متفاوت است.<br />کچویان افزود: به عنوان مثال انتخابات سال ۵۸ نشان می‌دهد که ۹۸ درصد مردم ایران، ظرفیت این را دارند که درون ساختار سیاسی جمهوری اسلامی عمل کنند؛ یعنی این سیستم را مقبول و مشروع می‌دانند و عناصر دخیل در آن را مثل دین، قبول دارند. لذا مقوله‌های ملی و دینی در تصمیمات و عملکرد مردم مهم است.<br />وی در مورد وضعیت انتخابات ریاست جمهوری سال آینده، گفت: در این انتخابات هنوز وضع مبهم است. از یک‌ سو مشخص نیست که کشورهای غربی در مسائل فعلی ایران مثل بحث انرژی هسته‌ای، بحران‌های خاورمیانه و مسئله‌ای مانند پرتاب ماهواره، چگونه با ایران برخورد ‌کنند. از سوی دیگر، درجهٔ حساسیت مردم در قبال این مسئله یکسان نیست؛ هرچند که کشور ما همیشه درگیر این مسائل بوده است.<br /><a href="http://khaldun.blogfa.com/">کچویان</a> ادامه داد: برخی می‌گویند رویکرد مثبت اوباما برای آمدن به پشت میز مذاکره با ایران ممکن است بر رفتار رأی دهندگان تاثیر بگذارد؛ اما نظر من این است که این تاثیر به رویکرد مردم نسبت به مسائل بین‌الملل بستگی دارد به این معنی که در گروه‌های مختلف مردم تاثیرات متفاوتی به‌جا می گذارد.<br />مدیر گروه جامعه‌شناسی دانشکده‌ علوم اجتماعی، با اشاره به رویکرد کم و بیش ملایم‌تر آمریکایی‌ها نسبت به ایران در دورهٔ اخیر، افزود: یک بخش از افراد که می‌خواهند ایران در جهت تنش زدایی با غرب گام بردارد، از قضیه مذاکرات خشنود می شوند و روابط با آمریکا بر روی رفتار انتخاباتی آنها اثر خاصی می‌گذارد، اما در نقطه مقابل بخشی از مردم هم به سازش با امریکا و غرب روی خوشی نشان نمی‌دهند. هرچند در این زمینه نیز ابهاماتی باقی است. مثلاً اینکه حتی اگر دولت فعلی راه این تعاملات را با غرب باز کند همچنان با آن قشر اجتماعی خاصی که نسبت به رابطه با آمریکا و غرب خوشبین است، اختلافات اساسی دارند و این قشر اجتماعی با احمدی نژاد هم‌نوایی جدی نخواهد داشت.<br /><a href="http://khaldun.blogfa.com/">کچویان</a> در ادامهٔ صحبت‌های خود در مورد ظرفیت انتخاباتی ایران، تصریح کرد: اکنون این مسأله دیگر بر همگان آشکار شده که در ایران یک بخش تثبیت شدهٔ رأی دهنده داریم که ظرفیت کلی انتخابات کشور است. سقف این میزان تا ۸۰ درصد می‌رسد و این تعداد بسته به اینکه مقوله‌های مورد نزاع در انتخابات چیست، وارد صحنه می‌شوند.<br />وی ادامه داد: به عنوان مثال بخشی از افرادی که گرایشهای غربی و سکولار دارند، در انتخابات ریاست جمهوری سال ۷۶ و با طرح مسائلی مانند آزادی های سیاسی و فرهنگی، رفتار انتخاباتی‌شان تغییر کرد و وارد صحنه شدند. این افراد حداکثر حدود ۱۰ درصد رأی‌دهندگان بودند. برای این افراد از آنجایی که از طبقات بالای اجتماعی هستند مقوله‌های فرهنگی ارزشمندتر از مقوله‌های اقتصادی است. البته در شرایط فعلی شرکت جدی آنها در انتخابات، بعید به نظر می‌رسد.<br />این استاد جامعه شناسی، افزود: اما بخش مهمی از افراد رأی دهنده، در چارچوب‌های کاملاً دینی انتخاب می‌کنند. دید این عده نسبت به مسائل خاورمیانه، فلسطین و آمریکا، یک دید عدالت اجتماعی است و شاخص مهم رفتار آنها نیز تصمیمات رهبری است. تکلیف اینها هم از لحاظ اصل شرکت در انتخابات و هم از لحاظ جهت گیری در آراء تقریبا مشخص است و خیلی تغییرپذیر نیستند.<br />وی ادامه داد: گروه دیگر که حداکثر رأی دهندگان را شامل می‌شوند، مقولات روزمره و امور معیشتی برایشان اهمیت دارد که به نظر من همین‌ها در انتخابات سال ۱۳۷۶، در حرکت از سمت آقای هاشمی به سوی آقای خاتمی نقش ایفا کردند.<br />کچویان، تصریح کرد: البته گروه دیگری را نیز می توان تشخیص داد که مانند گروه اول، مقوله‌های فرهنگی برایشان مهم است. البته نه اینکه دغدغه‌های روزمره نداشته باشند، بلکه به مسائل فرهنگی اعتقاد بیشتری دارند. این گروه به مسایل فرهنگی از منظر ملی و دینی حساسیت نشان می‌دهند و از این حیث با گروه اول متفاوت هستند.<br />مدیر گروه جامعه‌شناسی دانشکدهٔ علوم اجتماعی در جمع‌بندی بحث درباره رفتار انتخاباتی مردم گفت: در شرایط فعلی که رفتار غربی‌ها در ظاهر نرم اما در عمل غیر قابل پیش‌بینی است و در شرایطی که وضعیت معیشتی مردم چندان مطلوب نیست، گروه‌های مختلفی تمایل به شرکت در انتخابات دارند. البته دولت در حال مهار و بهبود وضعیت معیشتی است.<br />کچویان اظهار کرد: در مجموع مسائل فرهنگی و اجتماعی در این شرایط حساس‌تر عنوان می‌شود. لذا برخی جریانات روی این زمینه‌ها شروع به مانور کرده‌اند. مانند همین قضیه‌ی تدفین شهدا در دانشگاه‌ها که نشان می‌دهد اینها در چه جهتی خیز برداشته‌اند.<br />کچویان در خصوص نقش رسانه‌ها در انتخابات، خاطر نشان کرد: در وضعیت کنونی یکی از تعیین کننده‌ترین نیروها، رسانه‌ها هستند. رسانه‌های خارجی مدت‌هاست که کار خود را در مورد انتخابات آغاز کرده‌اند.<br />وی اضافه کرد: ما هنوز در موقعیت تثبیت‌شدهٔ اجتماعی از لحاظ هنجاری و نهادی نیستیم، لذا مردم به تدریج باید در فرایندهای سیاسی، حقوق و تکالیف خود را بدانند و مانند بسیاری از کارهایی که در زندگی برای خود تعریف کرده‌اند، این فعالیت‌ها را نیز در فهرست کارهای خود قرار دهند.<br />این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: اینها بخشی از فرایند تجسدیابی رفتارها و نهادهای سیاسی در ایران است که رسانه‌ها درآن بسیار نقش دارند. در این جهت رسانهٔ ملی مشخصاً نقش مهمی دارد و باید در عین حال که مردم را به حضور در انتخابات تشویق می کند آنها را نسبت به حقوق و تکالیف سیاسی‌شان به طور کلی آگاه سازد.<br />کچویان همچنین در تشریح مکانیزم‌های جهت دهنده رفتار سیاسی مردم، گفت: در ایران رسانه‌ها و به طور خاص روزنامه‌ها، جهت‌گیری‌های مشخص سیاسی دارند و به طور جدی فعال و تاثیرگذارند؛ هرچند در این زمینه مشکلی وجود دارد و آن اینکه تعداد مردم روزنامه خوان بسیار کم است. البته سازوکاری وجود دارد که می‌تواند جایگزین این رسانه‌ها باشد و آن این است که مردم از طریق مراجع و نخبه‌ها، جهت می‌گیرند.<br />استاد دانشگاه تهران ادامه داد: جریان تبلیغات برخلاف آنچه که ذکر می‌شود، اثر لحظه‌ای ندارد. رسانه‌ها در یک بستر از پیش تعیین شده اثر می‌گذارند. آنها نمی‌توانند دشمنی را که در آگاهی عمومی مدت‌ها حضور داشته است، ناگهان دوست کنند و بر عکس.<br />کچویان در پایان اظهار کرد: رسانه‌ها حداکثر روی ۵۰ درصد مردم تاثیر می‌گذارند که تصمیمات آنها از پیش تعیین شده نیست. نقش رسانه‌ها خیلی طوفانی نیست و خیلی امور را عوض نمی کند؛ اما در شرایط فعلی رسانه‌ها باید تلاش خود را روی این قضیه بگذارند که ابعاد نهادی و ساختاری عمل سیاسی شکل بگیرد؛ به این ترتیب رفتار سیاسی درست و مطابق منافع مردم و کشور نهادینه خواهد شد.<br />دکتر کچوييان, افغان , انتخابات دهم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5719763236904371613-987756029886954024?l=4beirut.blogspot.com' alt='' /></div>حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5719763236904371613.post-7821778797483217582009-07-12T20:41:00.000-07:002009-07-16T23:20:50.953-07:00<div dir="rtl" align="justify">ما برای اینکه مفهوم هویت را بفهمیم اول باید مفهومی به نام «خود» و بعد از آن مفهوم «هویت» را توضیح دهیم. به همین هم باید توجه داشته باشیم که مفهوم هویت هم همانطوری که در علوم اجتماعی و مباحث اجتماعی امروزمان مطرح است، همانی نیست که به طور معمول در داخل متون سنتی، فرهنگی، فلسفی و عرفانی ما وجود دارد، البته بی‌ربط با آن نیست و بحث هویت در داخل عرفان، فلسفه هم مطرح هست. تأکید این مفهوم جدید (هویت) بر این است که روند رفتارهای اجتماعی انسان و اجتماعات را توضیح دهد. درحالی که آن مفهوم قبلی بیشتذ کارکردهای فلسفی و الهیاتی داشته است.انسان برخلاف تمام موجودات دیگری چیزی به نام «خود» دارد که در فقدان این «خود»، عمل انسانی ممکن نیست، یعنی اگر «خود» آدمیزاد را از او بگیریم، او به چوب، سنگ و سایر هستی‌های عالم تبدیل می‌شود که به صورت مکانیکی و یا خودبه‌خودی و یا به شکل‌های واحد و ثابت عمل می‌کنند.ما یک ویژگی به نام «خود» داریم که ما برای هر عملی باید به آن رجوع کنیم و اصطلاحاً ما همیشه این قابلیت را داریم که با خودمان صحبت کنیم و حدیث نفس بکنیم. این حدیث نفس کردن فقط در اخلاق و یا مقولاتی شبیه به این اهمیت ندارد. حدیث نفس در اخلاق یک قسمت و وجه از قابلیتی است که در انسان وجود دارد که دائماً برای عمل خود مجبور است که به این خود رجوع کند.شما مثلاً فرض کنید که برای اینکه اهمیت این مفهوم خود داشتن روشن شود یک مثالی را از جهان حیوانات می‌زنم، با اینکه در جهان حیوانات نسبت‌ها و مشابهت‌هایی وجود دارد اما تفاوت ها و تمایزات کاملاً برجسته است. شما اگر یک حیوانی را در مسیری قرار دهید، در داخل مسیر با آزمایشاتی که انجام می‌دهید و با محرک‌های مختلفی که اطراف او قرار می دهید، اگر حیوانات به طور معمول از یک نوع باشند، به محرک‌هایی وارد شده به شکل واحدی پاسخ می‌دهند. چون رویه عمل حیوان، یک رویه‌ی مکانیکی است. اما اگر انسانی را در این مسیر قرارگیرد و قرار باشد که در این مسیر حرکت کند و همان محرک‌های ثابت را به او وارد شود، این انسان میلیاردها نوع رفتار را خواهد داشت به دلیل این که «خود» دارد. چون که هر بار این موجود انسانی قصد نشان دادن واکنش نسبت به محرک‌های وارده کند، برای نشان دادن واکنش، واسطه‌گری به نام «خود» دارد که بر اساس اینکه آن «خود» چی هست، انواع مختلف واکنش‌ها را نشان می‌دهد. فرض کنید اگر شما به گوش کسی ضربه‌ای بزنید، ممکن است بخندد، آن یکی گریه کند، یکی فرار کند، یکی دست شما را ببوسد و به هیمن صورت رفتارها و واکنش‌های مختلفی را انجام دهند، این تنوع واکنش‌ها از ناحیه‌ی چه چیزی به وجود می‌آید؟ دقیقاً از ناحیه‌ی «خود» است. مثل یک جعبه‌ی تصمیم گیرنده همانند CPU یا یک دستگاه کنترل کننده، محرک را در خودش جذب می‌کند و متناسب با ویژگی‌هایی که دارد عکس‌العمل نشان می‌دهد. ما بدون «خود» آدم نخواهیم بود یعنی بدون داشتن این واسطه‌ای که در هر مقطعی که به ما یک محرک وارد می‌شود وارد عمل می‌شود و با تناسب به ویژگی‌های خودش و محرک پاسخ می‌دهد.<br />از یک منظر در واقع همان هویت است ولی هویت یک وجه ثابتی در قضیه‌‌ی «خود» است خود در حالت اولی در واقع یک جعبه‌ و یک دستگاه عکس‌العمل نشان دهنده به محرک‌ها است، یک فضا، منطق و چارچوبی است که محرک‌ها را می‌گیرد و بعد عکس‌العمل نشان می‌دهد. ولی اگر خود صرفاً همین منطق و ساز و کار پاسخ‌دهی به محرک‌ها باشد، تمام آدمها قاعدتاً باید همان شیوه‌ی واحد رفتاری حیوانات داریم را داشته باشیم ولی در رابطه‌ با انسان این تنوع رفتاری از این جهت به وجود می‌آید که آن «خود» چیزهای مختلفی است، یعنی تعریف‌های مختلفی را از خودش دارد. انسان‌ها یک چیستی‌ دارند، یعنی به نحوی آن خودهایشان را برای «خودشان» تعریف می‌کنند که تعیین کننده‌ی هستی‌ آنها، نوع رفتارشان و هر نوع واکنشی هست که در عالم نشان می‌دهند، در واقع مفهوم هویت از آنجایی ابداع شد که می‌خواست این تمایزهای رفتاری را در انسانها مشخص کند. البته مفهوم «خود» پیش از این ابداع شد که این تمایزات رفتاری را برای حیوان مشخص کند اما مفهوم «هویت» ابداع شد که این تمایزهای رفتاری را برای انسان مشخص کند. چرا آدمها متفاوت رفتار می‌کنند و چرا آدم‌های متفاوت متشابه رفتار می‌کنند، یعنی در مقابل محرک‌های واحد، بعضی از آدمها کاملاً متفاوت عمل می‌کنند و بعضی از آدمهای منفرد، متشابه عمل می‌کنند. به این ترتیب مفهوم هویت ابداع شد تا انسان از خود یا دستگاه و ویژگی‌های آن دستگاه تعیین کننده یا تصمیم گیرنده تعریفی ارائه می‌دهد، یعنی همان کیستی و چیستی انسانی. به همین دلیل هویت را بر اساس تعریف و پاسخی که در برابر این سوال که« من کیستم و چیستم» تعریف می‌کنند. البته هویت صرفاً یک مفهوم لفظی نیست و به همین جهت پاسخ‌های لفظی گویا و مشخص کنندة هویت افراد نیستند هویت افراد بیش از هر چیزی در نوع رفتارهایی که آدم‌ها انجام می‌دهند، ظاهر می‌شود و نه در کلام یا لفظی که به کار می‌برند. بنابراین به این دلیل ممکن است که آدم‌ها در پرسشنامه‌ها چیزهایی را بگویند که واقعاً هویتشان نباشد،آدم‌ها ممکن است که نفاق کنند، ممکن است خودشان را بپوشانند و اصلا ممکن است که به خودشان آگاهی نداشته باشند. یکی از نکات مهم قضیه این است که هویت عمقی دارد که از دسترسی آگاهی ما بیرون است و یکی از پیچیدگی‌های بحث هویت همین است. برای نمونه تحقیقات اجتماعی که بر اساس پرسشنامه انجام می‌گیرد، برای شناسایی هویت کافی نیست چرا که بعضاً جواب‌های غلط و متناقص می‌دهد. هویت آدم‌ها حقیقتی است که مثل یک کوه یخی می‌ماند که قسمت لفظی آن نوک کوه یخی است به فرض که درست بیان شده باشد و درست تشخیص داده باشد، از طرف خودآگاه شخص، تمام آن نیست.<br />هویت انواع و اقسام متفاوتی دارد و در درون خود هویت هم اجزا و ابعاد مختلفی وجود دارد. خوب انسان هویت فردی‌ داردکه در واقع ویژگی و خصوصیتی است که یک فرد به طور مشخص دارد، یعنی همه‌ی آدمها نسبت به هم متمایز هستند و ویژگی‌های خاص خود را دارند، در سلایق و عقاید و حتی در مقوله‌هایی مانند دین هم ممکن است که یک اعتقاد شخصی خاص داشته باشند که لزوماً تأیید شده‌ی دین هم نباشد اما به هرحال ویژگی هویتی آدمهاست. انسان ویژگی‌های فردی و ویژگی‌های خانوادگی، خویشاوندی، جمعی یا گروهی، حزبی، قومی ملیتی و ویژگی های دینی و تمدنی دارد.در رابطه با هویت وقتی از کیستی و چیستی می‌پرسید، اگر سوال ناظر بر ویژگی‌های خاص آن فرد باشد و منظور هویت فردی شخص است. افراد ممکن است که در درون اقوام، خانواده‌ها ،جمعیت‌ها ، احزاب و گروه هایی که عضو آن هستند دارای مشترکاتی باشند. بنابراین وقتی که شما از یک مجموعه‌ای از افراد درون یک حزب می‌پرسید که شما کی‌هستید، شما به آن ویژگی‌ و تعریفی نظر دارید که آنها از خودشان به عنوان حزب می‌کنند، نه ویژگی‌‌های فردی، یا خویشاوندی یا قومی خودشان. همانطوریکه شما مثلاً از افراد یک قومی مانند کرد و بلوچ سوال کنید که کی‌هستید، به آن خصوصیاتی نظر دارید یا پاسخی را می‌خواهید که این وجه مشترک آنها را بگوید، مثلا اگرکرد باشد ودر پاسخ بگوید که من پسر فلانی هستم، باید گفت نه شما از لحاظ اینکه کرد هستید، یعنی آن وجهی مشترک شمابا تمام کسانی که کرد هستند،چیست؟ آن چیزی که رفتار مشترک کردی شما را تعریف می‌کند چیست؟ این جا در واقع یک هویت قومی را داریم. هویت های تمدنی نیز نوع دیگر هویت است. تمدن اسلامی در مقابل انواع مختلف حوادث و رخدادهایی که به آن وارد شده و یا وارد می‌شود به شکل های مختلف باسخ می دهد. وقتی از وجه مشترک بین همه‌ی ساختارهای قومی و جمعی که در ایران، مصر، مغرب، فلسیطین و لبنان و غیره وجود داشته، سوال می کنیم، پاسخی که می‌دهند، پاسخ به هویت تمدنی خودشان یا هویت فرهنگی خودشان است.پس هویت انواع مختلفی را دارد، اما در درون هویت هم انواع مختلف یا اجزا و ابعاد مختلف وجود دارد که توجه به این هم مهم هست و شاید بعضی از معضلات و مشکلاتی که در بحث هویت داریم عدم توجه به این نکته است. در بحث مربوط به هویت جوانان ایرانی، اگر فکر کنیم که این جوان ایرانی وقتی موهای خود را نوع خاصی بزند، اگر لباس رپ بپوشدو موسیقی رپ گوش بدهد، بنابراین این فرد دچار مشکل و بحران هویتی شده است و یا هویت او عوض شده است، در واقع ناشی از همین عدم توجه به تمایزهای موجود در درون هویت‌ها است.به اعتبار عناصر تعیین کننده و تعریف کننده هویت، هویت وجوه مختلفی دارد. همین جاست که تشخیص اینکه هویت چیست، دشوار است چون که آنچه که دسترس است، وجوه ظاهری و به اصطلاح گذرا و متغییر هویت است و وجوه ثابت و پایدار هویت - که در واقع آنها تعیین کننده هستند - در دسترس نیستند. از این جهت می‌توان اجزای هویت‌ها را با استفاده از همین تمایزها دسته‌بندی کنید؛ وجوه پایدار و ثابت، گذرا و متغییر. همه‌ی اقوام، جمعیت ها و مجموعه‌ها دائماً در حال تبدیل شدن و متمایز شدن هستند. یکی از ویژگی انسان این است که تاریخ دارد چرا که دائماً در حال متمایز شدن و تبدیل و تغییر است. اگر متمایزبودن وجود نداشت، تاریخ هم وجود نداشت. تاریخ گذر زمان نیست، بلکه گذر همین هویت‌های مختلف وگرفتن هویت‌های متفاوت است. برای سنگ و چوب هم زمان می‌گذرد اما تاریخ ندارند، چون تغییر نمی کنند. مسلمانان ۱۴۰۰ سال تغییر کردند، آیا هویتشان تغییر کرده است؟ یعنی آن هویت اسلامی اولیه را دیگر ندارند، لباس‌شان عوض شده، خانه‌هاشان عوض‌شده، چیزهایی که می‌خورند و می‌پوشند عوض شده است. پاسخ من به این سؤال منوط بر این است که باید به عناصر و اجزا درون هویت توجه کرد. یعنی تقسیم بندی‌های متفاوتی را می‌توان انجام داد، بر حسب این که موضوع بحث چیست و چه چیزی را می خواهید توضیح دهید.<br />عمیقترین لایه هویتی هر کس هویتهای ارزشی و تاریخی یا آن وجهی از هویت است که بعضاً از آن به «خاطر ازلی» یاد شده یا در متون دینی تحت عنوان «فطرت» - یا نسبتی که ما به‌طور بنیادین با حقیقت عالم داریم - یاد کردند، است. بحث هویت در فلسفه الهیات و عرفان هم مطرح شده است. لایه‌های بنیادینی در هویت وجود دارد که بنیادی‌ترین آن نسبت‌ انسان با حقیقت عالم است و لایه‌ی نزدیک‌تر آن نیز همان لایه‌های خاطرهٔ ازلی یا خاطرهٔ جمعی است که بعضاً کارل گوستاو یونگ و بعضی از متفکران اجتماعی در مورد آن سخن گفته‌اند. اما سطحی‌ترین و دردسترس ترین لایه‌ی هویت وجوه ظاهری و متغییر و بیرونی انسان است مانند لباس پوشدن، خندیدن و گریه کردن‌هایمان، که گاهی اوقات این خنده و گریه‌کردن‌ها هم جنبه‌ی جمعی پیدا می‌کند و بعد شکل مناسک پیدا می‌کند، یعنی به شکل ثابت و پایداری مثل مراسم عزا و مثل اینها درمی آید.پس هویت وجهی از هستی انسانی است، در واقع یک وجه اساسی و بنیادی است که در پاسخ به کیستی و چیستی ارائه می‌شود ولی نه لزوماً لفظی و درواقع پاسخ‌های لفظی معمولاً گمراه کننده هستند و معمولاً هم عامدانه گمراه می‌کنند.گفتم که هویت وجه مشترک را بیان می کند اما در مفهوم هویت غیریت هم وجود دارد.چون که وقتی شما مشترکات یک گروه را مطرح می‌کنید، درواقع همزمان، غیرت آن را با گروه‌های دیگر بیان می‌کنید؛ یعنی در عین حال که هویت می‌گویید، چرا شما مشترک هستید، می‌گویید چرا دیگری با شما متفاوت است. بنابراین این دو وجه، از وجه‌های اساسی هستند که در تعریف هویت مداخله دارند. به عبارتی هویت‌ها بر اساس غیریت تعریف می‌شود و اگر غیریتی وجود نداشته باشد اصلاً موضوع هویت منتفی وهمه یک دست می شوند این در حالی است که جهان انسانی هم هیچ وقت یک دست نیست. مهمترین تقابلی که در جهان انسانی- حتی در وضعیت نظام جهانی واحد- همیشه وجود داشته و همیشه هم وجود خواهد داشت، تقابل بین خیر و شر وتقابل بین شیطان و انسان است. که این در واقع هویت متمایز انسانی را در نهایی‌ترین شکل آن تعیین می‌کند.<br />چرا هویت اهمیت پیدا کرده است؟ و چه وجوهی وجود دارد که این مقوله را این قدر مهم کرده است؟ حیثیت و ویژگی‌های اجتماعات و گونه‌های مختلف بقا و دوام و ثبات آنها و ویژگی‌های رفتاری آنها به این مقوله مربوط است و خدشه در این مقوله خدشه در ثبات و پایداری بقا اجتماعات است. اجتماعات بدنیا می‌آیند و می‌میرند به خاطر اینکه هویتی زاده می‌شود و هویتی از بین می‌رود. اجتماعات تغییر می‌کنند و دگرگونی می‌پذیرند برای اینکه بعضی از این عناصر هویتی آنها عوض می‌شود، اجتماعات در مقابل رفتارهای مختلف و محرک‌های مختلف متفاوت واکنش نشان می‌دهند،چرا که تغییر هویتی در آنها اتفاق افتاده است. صدسال پیش در مقابل بعضی از چیزها به یک نحوی واکنش نشان می‌دادیم و الان هم یک نوع دیگر واکنش نشان می‌دهیم. البته منظور من واکنش جمعی است و موضوع بحث ما هویت‌های جمعی است تا هویت‌های فردی و این دقیقاً به این دلیل است که هویت تغییر کرده است. هویت ستون فقرات آدم‌های و جمعها و تجمعات است و آنچه که یک جمع را جمع می‌کند و آن را حل می‌کند و از بین می‌برد یا دگرگون می‌کند، در واقع تغییراتی است که در درون هویت آن مجموعه اتفاق می‌افتد. مهمترین تغییرات هویتی، تغییر در لایه‌های بنیادین هویتی است و نه در سطوح ظاهری هویت، در سطوح ظاهری هویت همیشه و به شکل حادی تغییرات در طول تاریخ وجود داشته و دائماً تمدن‌های مختلف دادوستد هویتی و فرهنگی‌ داشتند، چیزهایی از هم گرفتند و چیزهایی به هم دادند. غربی‌ها تمدن‌های خود را براساس دریافت‌ها و برداشت‌های خود از هویت دینی و اسلامی شکل دادند و وجوه اساسی از تمدن خودشان را نگه داشتند، اما مسلمان نشدند، یعنی این تمدن متفاوت را حفظ کردند، در حالیکه عمیقاً به یک معنایی مسلمان هم شدند، یک دوره‌ای در دنیای غرب وجود دارد به نام دوره‌ی شرق‌زدگی، که از قرن دهم و یازدهم میلادی شروع شده و تا سیزدهم و چهاردهم میلادی ادامه داشته است. در آن دوره مانند دوران کنونی که غذاهای شنیسل و پیتزا و … برای ما مهم است، برای آنها غذاهای و لباس‌های شرقی، امکنه و معماری شرقی اهمیت فراونی داشت، مرحوم دکتر علی شریعتی به استناد یک متفکر انگلیسی نقل کرده‌ بود که حجم عظیمی از الفاظ در زبان‌های اروپایی وجود دارد که ناشی از داد و ستدهای فرهنگی غربی‌ها با تمدن اسلامی است که هنوز هم بعضاً وجود دارد، مثلاً بازار هنوز در زبان انگلیسی بازار است و همان مفهوم را کنونی را دارد اما این تبادل فرهنگی باعث نشده که خاطرهٔ جمعی و بنیادهای اساسی تمدنهایشان را زیر سوال ببرد یا تغییر دهد؛ تمدن غربی، تمدن غربی باقی ماند و در این قضیه هم کلیسا خیلی نقش داشت و توانست که این را این تغییرات را کنترل و مهار کند.موضوع مهم در این ارتباط منطق هویتی است. ما دائماً دادوستد هویتی داریم اما این تعامل بر چه اساسی انجام می‌شود؟ چه چیزی رخ می دهد‌ که چیزی را دفع می‌کنیم، چیزی را جذب می‌کنیم و چیزی را می‌پذیریم و چیزی را به شکل‌های دگرگونه‌ای قبول می‌کنیم و یا به شکل اولیه آن قبول می‌کنیم، آنچه که تعیین کننده است همین موضوع منطق هویتی است.هانتینگتون در کتاب «برخورد تمدن‌ها» می‌گوید که شما فکر نکنید که تمدن غرب جهانی شده ویا مدرنیته به همه‌جا رفته است.یا این که چون مردم جهان درهمه‌جا مثلاً مایکل جکسون گوش کنند، یا کوکاکولا می نوشند، مدرن شدند. این موضوع به دلیل نسبتی است که این مقولات با غرایض طبیعی انسانها دارد که همه‌جا ممکن است که همچنین جذب و دفع‌هایی وجود داشته باشد و انجام بگیرد. به نظر من موضوع مهمی که باید به آن توجه کرد، این است که آیا جذب و اخذها ها مبنای رفتارهای جمعی تاریخی شده است یا نه؟ کدام یک از این جذب و دفع‌ها مبنای یک رفتار تاریخی در جامعه‌ای شده است؟ مهمترین شاخص برای تشخیص هویتی رفتارهای جمعی تاریخی است. از دو سه قرن اول تاریخ اسلامی در ایران می‌بینیم که هر جا رفتار جمعی ظاهر شده است، موضوع سیدالشهدا ومحرم در کانون این رفتار جمعی بوده است. به طوری که ازدوران آل‌بویه تا صفویه، از صفویه تا نهضت مشروطه، از نهضت مشروطه تا ۱۵ خرداد و حتی در جریان‌های مربوط به ملی شدن و جریان‌های مربوط به فراز و فرود رضا شاه و در نهایت در انقلاب اسلامی نیز، موضوع سید الشهداء و محرم یک عنصر اصلی هویتی است. اگر از آدمها در مورد کبستی و چیستی آنان سؤال شود، تنها بر وجه هویت فردی آنان تاکید دارد چیزی از این وجه اساسی و بنیادی یعنی هویت‌ جمعی را نشان نمی‌دهد. برای ما هویت‌های جمعی و ظهورات جمعی آن مجموعه در طول تاریخ اهمیت دارد و اینکه آیا هیچ امر مدرنی در تاریخ ما منشأ رفتار جمعی شده است. مثلاً برخی تلاش کردندکه دوم خرداد را «نهضت دموکراسی‌خواهی» نامگذاری کنند، که این در واقع تحریف تاریخ است، نه اینکه آن تحول اصالت نداشته باشد بلکه خیلی هم مهم بوده و بخشی از تاریخ ماست و اما دوم خرداد، نهضت دموکراسی خواهی نبوده و کما اینکه نهضت مشروطه، نیز نهضت دموکراسی خواهی نبوده است. چون هیچ امر مدرنی مبنای رفتار جمعی در ایران نبوده و نشده است، پس جذب و اخذها مهم نیست بلکه مسئله مهم منطق جذب و اخذ‌هاست. غربی‌ها گرفتند، ماگرفتیم و همه می‌گیریم. اینکه این را چگونه بگیریم مهم است.<br />بحث بسیار گسترده و دامنه‌داری است که در اواخر دههٔ ۷۰ در ایران در مورد مطرح شد و اساساً از مباحث پست‌مدرن اخذ شده: تکثر هویت و چند پاره بودن هویت مطرح شد، که ما هویت چندتکه‌ای داریم: بخشی هویت ملی است، بخشی هویت مدرن است و بخشی هویت ملی است. بحث هویت چندپاره الا در مورد انواع هویت‌ها - اشاره شد - بلاموضوع است. در هویت تمدنی هویت اساساً نمی‌تواند چندپاره باشد، هویت چند پاره یعنی وجود چندپارگی. در چندپارگی آن واکنش هایی که از یک انسان و جامعه سالم و تمدن و جامعهٔ سالم انتظار می‌رود، وجود نخواهد داشت، وجود چند پاره نمی‌تواند اثر خود را حفظ کند. مگر امکان دارد، مثلاً جنگی با وجود چندپارگی با تمام مفاهیم دینی و در کنار این نزاع تمدنی تاریخی عجیب و غریب اداره کنید؟ ستون فقرات یک جامعه ویژگی‌ هویتی آن است. مگر می‌شود ستون فقرات کسی تکه تکه شده باشد و بر روی دو پای خودش بایستد و بعد هم با این وضعیت بجنگد، یعنی اقتضاها و نیازهای تمدنی و جامعه خودش را پاسخ دهد و به جلو برود؛ این امکان ندارد. اما اگر منظور از هویت چند تکه، در واقع جذب‌ها واخذهای تمدنی است این مشکلی ندارد. در بحث هویت چندتکه مغالطه‌ای وجود دارد بدین معنی که تمام کسانی که این هویت چندتکه را مطرح می‌کنند، به هویت مدرن اصالت می‌دهند. یعنی این بحث هویت و اخذ و جذب‌ها، تکثر و تنوع، حل و فصل آن به منزلهٔ منطق هویتی است، شما بر اساس چه منطقی ویژگی‌های تمدن‌های دیگر را جذب می‌کنید؟ بر اساس اصل قرار دادن منطق مدرن و یا اصل قرار دادن منطق دینی؟ این است که تعیین می‌کند که ویژگی‌های شما در نهایت ویژگی دینی است یا ویژگی مدرن. ما ممکن است که دموکراسی را بگیریم اما بر اساس منطق مدرن آن را نگرفتیم و نمی‌گیریم ولی اگر بگیریم برفرض حصول توفیق در اخذ آن - خیلی هم بعید می‌دانم که توفیقی حاصل شود - مصیبت‌ دمکراسی را در عالم می‌بینید، در کشورهایی مثل کنیا، پاکستان و ترکیه برای هر تغییر تحول، خشونت و کشتار زیادی صورت می‌گیرد. برای اینکه دموکراسی با وضعیت قومی و هویت‌های این جوامع سازگار نیست.هیچ تمدنی مثل مدرنیته به قول آدمهای مدرن، هاضمه‌ی جذب تمدن‌های دیگر را ندارد. به قول یکی از متفکران غربی، مدرنیته همه‌چیزخور است، آشغال را از غیرآشغال متمایز نمی‌دانند و حتی در مقوله‌های معنوی خودشان هم به همین ترتیب عمل می‌کنند، یعنی موسیقی از همه‌جای دنیا می‌گیرند، مولانای ما را می‌گیرند اما نه بر اساس هویت مولانا بلکه بر اساس منطق هویت تمدن غرب آن را می‌گیرند. این جذبها بر اساس منطق خود تمدنها انجام می‌گیرد. <a href="http://khaldun.blogfa.com/">کچوییان</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5719763236904371613-782177879748321758?l=4beirut.blogspot.com' alt='' /></div>حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5719763236904371613.post-34151994883770684102009-07-09T12:58:00.000-07:002009-07-09T15:08:39.207-07:00<a href="http://www.arabphilosophers.com/Arabic/adiscourse/aarabic/arabic_articles/ARenaissance/Authentication_of_Modernism_Values_files/dr_aljabri.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 135px; CURSOR: hand; HEIGHT: 165px" alt="" src="http://www.arabphilosophers.com/Arabic/adiscourse/aarabic/arabic_articles/ARenaissance/Authentication_of_Modernism_Values_files/dr_aljabri.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">خطاب أوباما": تعادلية غير عادلة!<br /></div><br /><div align="justify"><br />محمد عابد الجابری<br /><br />"خطاب اوباما" هو خطاب المؤسسة الحاكمة في أمريكا، أعني الجماعات صاحبة النفوذ التي تمارس السلطة من خلال الكونغريس، سواء كانت تنتمي للحزب الديمقراطي أو للحزب الجمهوري، وبالتالي فليس من الضروري الاهتمام بـ "نوايا" من ينسب إليه نص هذا الخطاب. إن النص الذي بين يدي هو النص الرسمي الذي وزع قبل إلقاء أوباما خطابه في جامعة القاهرة. وليس ثمة اختلاف يذكر –على مستوى المضمون، وفي الغالب على مستوى العبارة كذلك- بين النص الذي تفوه به أوباما (ولا أقول ارتجله) وبين النص الرسمي الذي أُعِدَّ مسبقا (أعده "الخبراء" في إدارته ومن استعانت بهم، بما فيهم أوباما نفسه).<br /><br />خطاب أوباما إذن "خطاب مؤسساتي"، يمكن إسقاط اسم أوباما والاكتفاء بالنص وحده بوصفه يقدم استراتيجية الإدارة الأمريكية لما يسمى "عهد ما بعد مرحلة بوش". أنا هنا ألح على هذه النقطة كيلا ننساق إلى ما يمكن التعبير عنه بـ "قراءة نوايا أوباما" كشخص، وسنرى من خلال تحليل هذا الخطاب أن أوباما، كشخصية كانت له أثناء حملته الانتخابية مواقف وآراء مختلفة وأحيانا مستقلة، قد ذاب في بنية النص العميقة وهي الأهم، وإن كان له حضور في بنيته السطحية، حضور مهزوز يطفوا بين نتوءات النص وحفره.<br /><br />يتميز نص "خطاب أوباما" بخاصية أساسية هي: التضخيم والإطناب amplification على مستوى العبارة (أو البنية السطحية) والإفقار والاقتضاب raréfaction على مستوى المضمون (أو البنية العميقة). وفيما يلي البيان:<br /><br />إن بنية هذا الخطاب بنية تقليدية : المقدمة، مسائل الموضوع، وأخيرا الخاتمة. ولذاك يسهل استعادته استعادة شبه حرفية، عند إلقائه بدو ورقة…<br /><br />1- أما المقدمة فموضوعها دعوة المسلمين إلى تدشين في مرحلة جديدة بين "الإسلام" والولايات المتحدة الأمريكية، مرحلة على أساس المصارحة والمصالحة واعتبار المصالح المشتركة، وما يؤسس هذه الدعوة ويبررها، في نظر "صاحب الخطاب" هو كونها تقوم على العناصر التالية:<br /><br />أ- هناك توتر بين "الإسلام" والولايات المتحدة يعود إلى قرون لأسباب مختلفة، أهمها الاستعمار الغربي وتحديات الحداثة والعولمة (الأمريكيتين)، فكان رد الفعل عند بعض المسلمين هو الاعتقاد في أن الغرب جملة معاد للإسلام. وهذا ما استغله المتطرفون من المسلمين، وهم أقلية، فمارسوا ذلك العنف الفظيع فيوم 11 سبتمبر، مما حدا بالبعض في أمريكا إلى الاعتقاد بأن الإسلام معاد ليس لأمريكا والغرب فحسب بل أيضا لحقوق الإنسان الخ؟ لكن هذا العنف لا يعبر عن حقيقة الإسلام، فالإسلام دين التعايش والتشارك ويدعو إلى "اتقاء الله" في العمل والتزام "السداد" وعدم الغلو في القول.<br /><br />ب- وهذا يقدمه "خطاب أوباما" على أنه ليس "مجرد كلام"، بل على أنه اقتناع أكسبته إياه تجربته الشخصية : تجربة رجل خالط الإسلام على مستوى أسرته وأسفاره وإقامته خارج أمريكا. ويستخلص صاحب الخطاب من ذلك النتيجة التالية وهي أن العلاقة مع العالم الإسلامي يجب أن تبنى على ما يشكل حقيقة الإسلام وهي أنه دين التسامح والتشارك والتساكن ونشدان الطريق المستقيم، الشيء الذي يشهد له به تاريخه المديد.<br /><br />ج- وهذه القيم الإنسانية التي تحلى بها الإسلام (طوال تاريخيه) تجد ما يعادلها في حاضر الولايات المتحدة الأمريكية وبالتالي يجب النظر إليها هي الأخرى كما هي "في حقيقتها"، أي بوصفها بلد التسامح الديني، هذا التسامح الذي جعل من الإسلام "جزءا من أمريكا" (مسلمون كثر ومؤسسات دينية إسلامية وعلاقات تاريخية…). وهذا التشابه بين "حقيقة الإسلام" و"حقيقة أمريكا" يحتم على الطرفين التصدي للصور النمطية التي لدى كل منهما عن الآخر، والتي لا تعبر عن الحقيقة (وبعبارة الخطاب الإعلامي الأمريكي: المطلوب هو تحسين صورة الإسلام في الرؤية الأمريكية، وتحسين صورة أمريكا في الرؤية الإسلامية").<br /><br />د- وبعد التأكيد على ضرورة التصدي للصور النمطية تلك، يجب كذلك التصدي للتحديات التي تواجه الشعوب جميعا نظرا لارتباط عالم اليوم بعضه ببعض: و"من جملتها: إذا ضعف النظام المالي في بلد واحد أو إذا أصيب شخص واحد بالأنفلونزا (كما في أميكا)، تعرض الجميع للخطر. وإذا سعى بلد واحد وراء امتلاك السلاح النووي (إيران) فيزداد خطر وقوع هجوم نووي بالنسبة لجميع الدول (إسرائيل أساسا). وعندما يمارس المتطرفون العنف في منطقة جبلية واحدة (بأفغانستان وباكستان) فإن ذلك يعرض ذلك الناس في وراء البحار (في أمريكا وأوربا) للخطر. وعندما يتم ذبح الأبرياء في دارفور والبوسنة يسبب ذلك وخزا في ضميرنا الإنساني المشترك.<br /><br />واضح أن هذه التوازنات تفتقد إلى التكافؤ، فليس ما ينسب للطرف الأول موازنا لما ينسب للطرف الثاني الفرق شاسع كما وكيفا.<br /><br />تلك هي مقدمة الخطاب التي قلنا عنها إنها تدعو إلى المصارحة والمصالحة واعتبار المصالح المشتركة. وقبل الانتقال إلى "الموضوع" نريد من المفيد التعقيب عليها الآن حتى لا تنسينا "مسائل الموضوع" أهميتها الخاصة.<br /><br />يمكن أن نلاحظ بادئ ذي بدئ أنها تنتمي من حيث عبارتها إلى ما يسميه المناطقة الوضعيون و"المحللون الإستراتيجيون" في الولايات المتحدة الأمريكية بـ "الإنشاء" أو "الخطابة" Rhetoric بالمعنى القدحي لهذين اللفظين، أي بوصفهما يعتمدان في الإقناع على "فائض" من الألفاظ" وذلك على حساب الدقة في التعبير، والتحليل الملموس لوقائع ملموسة. إن التضخيم والإطناب يستران "فقر المعنى"...<br /><br />هذا النوع من الخطاب/الإنشاء يسمح بممارسة خفية لما يشتكي منه العرب وغيرهم من كون السياسة الأمريكية تقوم على "ازدواجية في المعايير". وهذه الازدواجية تقوم هنا، وفي الخطاب كله، على ما يمكن أن نطلق عليه "تعادلية غير عادلة" وقد أشرنا إلى ذلك في سياق الفقرات السابقة. ونريد أن نضيف هنا أن وضع "الإسلام" (الدين) كما هو على حقيقته في كفة، وأمريكا (الدولة والمجتمع") في الكفة الأخرى من الميزان وادعاء التعادل بينهما (أو المساواة في الوزن) عملية غير عادلة: فالدين شيء والدولة شيء آخر، والقياس لا يصح إلا بين أشياء من طبيعة واحدة. إن كيلو جراما من الذهب قد يوازنه كيلو جرام من الحديد أو الرصاص! فهل من العدل تحويل هذه الموازنة على صعيد في الكيل إلى تعادل في الكيف(القيمة). أضف إلى ذلك أن هذا التعادل يفتقد إلى العدل من جهة أنه قائم على الفصل بين ما هو من "حقيقة الإسلام" وما هو ليس من حقيقته. وهذا الفصل قد يجوز القيام به على مستوى الأحزاب والفرق والمذاهب داخل الإسلام، لأنه يمكن أن يدخل في الحق في الاجتهاد الخ، أما أن يقوم به طرف يقع خارج الإسلام فشيء تلازمه شبهات ... على أن أهم ما يعيب هذا الخطاب/الإنشاء هو القفز على وقائع ملموسة هي التي كانت تقف أو على الأقل تغذي التوترات بين أمريكا و"الإسلام" من ذلك على سبيل المثال لا الحصر أن التشهير بما يسمى "عداوة الإسلام لأمريكا" لم يكن مرتبطا بأحداث 11 سبتمبر الأليمة حقا، لكن سبقه ما راج في الإعلام الأمريكي من توقعات مغرضة عمن سيكون عدو الولايات المتحدة به سقوط الاتحاد السوفيتي. وكان الوقع يشير أولا إلى "الخطر الأصفر" (الصين) ثم إلى "الخطر الأخضر"، وقد حصل التركيز على هذا الأخير إلى درجة أن هنتجتون عمد إلى صياغة نظرية "صراع الحضارات" وربطها بما سماه "الحدود الدموية" بين الإسلام والغرب الخ... إن إشعال نار التوتر قد سبق حاثة 11 سبتمبر! هذا لا شك فيه.<br /><br />مثال آخر : إن وضع الصورة النمطية" عن الإسلام التي لدى بعض الأمريكيين (ولا نقول كلهم) والصورة النمطية التي لدى بعض المسلمين عن أمريكا، في كفتي الميزان عملية غير عادلة بالمرة، لأن الصورة الأولى ترسم وتصنع وتوزع على العالم عبر الأفلام الأمريكية، بقصد التشويه، أما الصورة الثانية فهي رد فعل ميكانيكي رسخته في رؤية المسلمين السياسة الأمريكية التي وقفت ضد قضايا العرب والمسلمين، مثل قضية فلسطين، وقضايا التحرر عموما...<br /><br />وما يهمني من إبراز هذه المثالب "الخطابية" ليس بعدها أو قربها من الحقيقة، -فميدان الخطابة ليس استخلاص حقائق ولا إثباتها، وإنما ميدانها توظيف أشباه الحقائق لإقناع المخاطب- ما يهمني هنا إذن، هو أن أشباه الحقائق المستعملة لا تفي بالغرض، لانها تقوم على تعادلية غير عادلة. ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5719763236904371613-3415199488377068410?l=4beirut.blogspot.com' alt='' /></div>حمّودیhttp://www.blogger.com/profile/04580199641230249964noreply@blogger.com0